Revexetación do Campus de Vigo

O campus das Lagoas-Marcosende da Universidade de Vigo sufriu dous grandes episodios de alteración da súa cuberta vexetal. O primeiro deles foi a corta dos piñeiros (Pinus pinaster) que ocupaban a meirande parte da súa superficie. Posteriormente, o terreo foi nivelado con maquinaria pesada, o que ademais de destruír a cuberta vexetal de mato e herbáceas, provocou profundas alteracións nos perfís edáficos.

Actualmente, as principais alteracións están ligadas ao desenvolvemento do plan de infraestruturas do campus. Dun lado, a concentración espacial e temporal das obras está producindo unha serie de impactos negativos acumulados, de natureza e magnitude difíciles de prever, e do outro, unha diminución da superficie ocupada polos hábitats seminaturais presentes que, a pesar do seu deficiente estado de conservación, teñen un valor ecolóxico moi superior ó dos espazos urbanizados ou axardinados.

En consecuencia, chegou o momento de inverter esta tendencia cun instrumento que poida diminuí-las consecuencias negativas destes procesos de degradación. Neste senso, estase executando un plan de revexetación que ten o propósito de contribuír substancialmente a:

  • Aumentar a diversidade de hábitats naturais.
  • Aumentar a superficie cuberta por arborado autóctono.
  • Aumentar a superficie cuberta por vexetación natural.
  • Aumentar a diversidade biolóxica.
  • Diminuír a perda de solo por erosión.
  • Protexer os recursos hídricos incluíndo cursos fluviais, mananciais e augas subterráneas.
  • Crear unha paisaxe máis variada e visualmente atractiva.
  • Aumentar aa capacidade do campus como espazo para docencia práctica e experimentación
  • Facer do campus un espazo capaz de sensibilizar á comunidade universitaria nos temas relativos á educación ambiental.

Plano do ámbito de actuación

Especies vexetais plantadas

Os exemplares que se están plantando son especies de árbores e arbustos propias da vexetación natural de Galicia (autóctonas). Certas especies que cumpren este criterio e que ademais forman parte da flora autóctona do suroeste de Pontevedra non aparecen recollidas directamente na revexetación porque, ou ben son relativamente abundantes no campus, ou ben colonizan espontaneamente hábitats axeitados con facilidade. Entre elas podemos citar o sanguiño (Frangula alnus), a pereira brava (Pyrus sp.) ou os salgueiros (p.e.: Salix atrocinerea). O mesmo se pode dicir de moitas especies de matogueira, coma os toxos (Ulex spp.), uces (Erica spp.) ou xestas (Cytisus scoparius).

En definitiva, as especies de árbores e arbustos que se están a empregar son:

Nome científico

Nome común galego

Nome común castelán

Acer pseudoplatanus

Pradairo

Falso plátano

Alnus glutinosa

Amieiro / Ameneiro

Aliso

Arbutus unedo

Érbedo / Albedro / Moroteiro

Madroño

Betula alba

Bidueiro / Bido

Abedul

Castanea sativa

Castiñeiro

Castaño

Corylus avellana

Abeleira / Abelaira / Abraira

Avellano

Crataegus monogyna

Espiño branco / Estripeiro

Majuelo / Espino albar

Fagus sylvatica

Faia

Haya

Fraxinus angustifolia

Freixa

Fresno

Fraxinus excelsior

Freixo

Fresno común

Ilex aquifolium

Acivro / Xardón

Acebo

Laurus nobilis

Loureiro

Laurel

Populus nigra

Lamagueiro

Chopo negro

Prunus avium

Cerdeira

Cerezo

Prunus spinosa

Abruñeiro / Ameixeira brava

Endrino

Quercus ilex

Aciñeira / Enciño

Encina

Quercus pyrenaica

Cerquiño / Rebolo

Rebollo / Roble melojo

Quercus robur

Carballo

Roble carballo

Quercus suber

Sobreira / Corticeiro

Alcornoque

Sambucus nigra

Sabugueiro

Saúco

Sorbus aucuparia

Capudre / Cancereixo

Serbal de cazadores

Taxus baccata

Teixo

Tejo



O plan de revexetación tamén contempla a creación de pradarías e pastizais e a restauración do estrato basal nas zonas que poidan sufrir ou teñan sufrido alteracións que provoquen unha diminución da cobertura de herbáceas. Neste caso, preténdese facilitar a colonización natural deste grupo de plantas, sementando especies propias dos prados cultivados do campus para procurar a instalación de herbazais nos que se poidan instalar as especies de herbáceas silvestres. Concretamente, empregarase trevo (Trifolium pratense), herba de Vigo (Lolium perenne), poa (Poa annua) e centeo (Secale cereale). En calquera caso, haberá que procurar enriquecer esta mestura básica coas seguintes especies: Arrhenatherum elatius, Dactylis glomerata, Holcus mollis, Lolium perenne, Agrostis spp., Anthoxantum odoratum, Avena sativa, Poa annua, Trifolium repens e Lotus corniculatus.